Download Chereads APP
Chereads App StoreGoogle Play
Chereads

Ladkiyon Wala Cartoon

Ang Paghihiganti ng Tagapagmana

Si Sharon ay isang ordinaryong tao, habang ang kanyang asawa, si Wallace Harris, ay isang mangangako at guwapo na lalaki. Ang kanyang pamilya ay isa sa mga pinaka-prestihiyoso at pinakamayayamang pamilya sa New York City. Ang pagkakapangasawa kay Wallace ay isang aksidente. Sa loob ng tatlong taon nilang pagsasama, hindi pa nakikipagtalik si Wallace kay Sharon. Patuloy din na hinihikayat ng kanyang pamilya si Wallace na hiwalayan si Sharon. Iyon ay ang kaarawan ng matandang matriarka ng pamilya Harris, at lahat ng mga kabataan ng pamilya Harris ay nagbigay ng pinakamahal na mga regalo na posible upang pasayahin ang matandang babae—lahat maliban kay Sharon. Humingi siya ng pautang kay Ginang Harris para sa matandang tagapag-alaga, si Tiyo Smith, dahil wala siyang pera para bayaran ang kanyang medikal na paggamot. Ngunit gaya ng inaasahan, hinamak siya ng pamilya Harris nang siya ay humiling. "Ang pamilya Harris ay hindi pa nagkaroon ng mahirap na kamag-anak na tulad mo. Huwag ka nang magpakita sa harap ko! Dapat sana ay pinakasalan ni Wallace si Crystal. Siya ay tiyak na isang dalagang karapat-dapat na mapangasawa sa aming pamilya!" sabi ni Ginang Harris. "Mangyaring alamin ang iyong lugar at umalis dito. Huwag ka nang tumira sa aming bahay. Paano naging napakamangmang ng lolo ni Wallace na ipinangasawa ang isang mahirap, walang silbing babae tulad mo sa aking anak?!" sabi ni June, ang ina ni Wallace. "Ilang milyong dolyar lang, ngunit ikaw ay napakahirap na kailangan mong humiram sa aming pamilya. Paano ang isang babae tulad mo karapat-dapat na makasama si Wallace? Kung si Crystal iyon, tiyak na hindi niya kami napahiya nang ganito!" Nang gabing iyon, binigyan ni Wallace si Sharon ng isang bank card, na naglalaman ng milyun-milyong dolyar. "Ang kumpanya ay umuunlad, kaya wala akong masyadong cash. Maaari mong gamitin ito para tulungan si Tiyo Smith." Sa harap ng pagkapoot ng pamilya Harris, sinabi ni Wallace, "Dahil pinakasalan ko na siya, siya ay aking responsibilidad. Anuman ang pagiging mayaman o mahirap niya, si Sharon ay aking asawa." Hindi hanggang sa isang estranghero ay lumapit kay Sharon isang araw. Doon lamang nalaman ni Sharon na siya ay anak ng isang nangungunang prestihiyosong pamilya, na karapat-dapat na tumanggap ng mga ari-arian na nagkakahalaga ng hindi bababa sa sampung bilyon. Bigla siyang nagmay-ari ng pinakamalaking kumpanya sa New York at isang bank card na naglalaman ng daan-daang milyong 'pocket money.' Sa isang kisap-mata, nagbago ang kanyang pagkakakilanlan. Hindi na siya ang mahirap na manugang na hindi paborito ng pamilya Harris. Sa halip, siya ay naging pinaka-prestihiyosong tao sa New York!
Mountain Springs · 2.2K Views

NANNY FILIPINA

Choi Joon Park/Kim Daeha-LSK actor(30 years old) Actor, anak ng mayari ng LSK Entertainment Legitimate son of Choi Jangcheol. He is handsome, clean preak, matalino, introvert, reserved man for his soon to be partner, NBSB at madaling mainis inshort maikli ang pasensya. Ama: Choi Jang Cheol Ina:Kim Daeyang(died early, namatay sa panganganak) Lee Taeri (current wife of Choi Jang Cheol; Choi Joon Park step mom-good stepmom Choi Joon Hyuk-half brother current director of LSK 1 year younger than Joon Park Choi Joon Kang-3 younger than Joon Park - Lee Joon Gi Andrea Cleo E. Ramirez-Nanny(24 years old) Nakatira sa San Pablo City. Nangibang bahay ang ina, naulila na sa ama. Malayo naman sa kamaganak. Limang magkakapatid, pangatlo sa magkakapatid. Sya ang pinagtrabahong Korea dahil sya sa mga matatanda ang wala pang pamilya ang pangapat ay Grade 12 pa laang at ang bunso ay Grade 6. Dahil na rin sa kahirapan kaya natuto siyang magtrabaho. At the age of 18 nagpapartime job sya para lang matustusan ang pagaaral. Babaeng di nabiyayaan ng ganda, cute na parang pusa pero parang Tigre kung magalit. Parang matanda kung magsalita palibhasa maagang naagaw ang kabataan dahil sa circumstances ng buhay. Ama: Avancedo Cleo Clein R. Ramirez-died early dahil sa sakit sa puso. Ina: Sheanlyn B. Emralino Bagong asawa: Lucas Zamanto Anak: Jewel Luce E. Zamanto Brian Mc Luke E. Zamanto Aerial Luce E. Zamanto 1st siblings: Iñigo Clein E. Ramirez Asawa: Devi Mon Tegreal Anak: Lily Summer Adecer 2nd Siblings: Erene Cleo E. Ramirez Asawa: Von Darchel-half German(mahirap lang din, di pa nakikita tunay na ama) Anak: Chico Coco 4th s?Siblings: Nathaniel Clein E. Ramirez 5th Siblings: Honey Cleo E. Ramirez -DAE GIWU
1YEOJA1BABAE2GIRL3 · 0 Views

Their Desired Ending

It wasn't on purpose. When Maria stole a peculiar book from one of her classmates, she thought nothing of it since her classmate didn't seem too fond of reading; Maria thought she could get away with it, however, she never expected the book to hold such secrets. Working as a barista in the city of Quezon, Maria discovers that not only was the book she had once read predicting the end of the world, but her old pocket watch was the key to figuring out its secrets. Before she knew it, chaos started to unfold, claiming the lives of thousands as deadly games began to appear all over the world, forcing humans to become players to survive. Maria never imagined that an old book series could lead to such catastrophes. Can a book with hundreds of pages stacked together— really be the sole reason for the end of humanity? Left with no other choice, Maria uses her knowledge from the books to navigate through the looming perils before her. With the desire to meet the beings that heralded the world's end and uncover the mysteries shrouding her books, Maria strove to survive and adapt to her new reality, even if it meant being tangled between life and death. In a world brimming with tales, akin to the multitude of stars gleaming in the nocturnal skies or the depths of the vast ocean yet to be explored, the story of searching for one's ending begins... * * * TL;DR: What to expect: -Slow Paced Story -Character Development  -A Fantasy, Post-Apocalyptic World -Mysteries! -Diverse Characters  -Family Conflict and Comradeship  -Sub-Plot Romance between Two Women -3.4k-3.8k Word Count per Chapter -Mistakes in grammar or prose since English is not my Native Language What NOT to expect: -Overpowered MC -Reverse Harem -LitRPG * * * Before reading this story, please note that this story will not be a short one. This story is inspired by many unlimited-flow Chinese novels I often read, Alice in Borderland, and my childhood favorite cartoon show, Adventure Time. Although this is my first time writing a story and may be an amateur, there would also be some terrible grammar, prose, and repetition of words since English is not my native language, I still hope that some of you will be able to enjoy reading this story I created during quarantine.  This story may also be slow in terms of updating, but I'll try my best to upload frequently or find a schedule to upload the chapters. I accept any form of criticism, tips, and advice!
T3CHN1CREADER · 3.2K Views

All Or Nothing

May isang babae na pangarap na makapagtapos ng pag-aaral sa kolehiyo para matulungan pa ang kanyang kapatid. Siya si Mirabella Trinidad at isang Business Economics student. Matalino at masipag na babae si Mirabella kaya marami rin siyang manliligaw mula noong high school hanggang sa magkolehiyo subalit wala man lang siya natipuhan sa mga ito at prayoridad niya muna ang kanyang pag-aaral. Nagbago lamang ang lahat simula nang nagkakilala at naging kaibigan ang kanyang Math professor na si Jaxton Villareal. Ang binata mismo ang nagpakita ng interes sa kanya hanggang sa unti-unti nang nahuhulog ang loob ni Mirabella rito. Ayaw ng dalaga na magkaroon ng isyu, masira ang kanyang reputasyon at mawala sa kanya ang scholarships kaya't napagdesisyon niyang lumayo at umiwas na sa binata ng walang paalam. Lumipat ng panibagong eskwelehan si Mirabella at dito naman niya nakilala ang masungit na volleyball player na si Gian Rivera ng nasabing unibersidad. Paglipas ng mga buwan, nagkita muli sina Mirabella at Jaxton na hindi nila inaasahan. Dito mas naging masugid sa panliligaw ang binata sa kanyang dating estudyante at sa huli sinagot siya nito. Ngunit, hindi nagtagal ang kanilang relasyon nang kumalat ang isyu tungkol sa kanilang dalawa. Masakit man para kay Mirabella, nakipaghiwalay pa rin siya kay Jaxton alang-alang sa kanyang reputasyon at scholarships. Hindi sumuko sa kanya ang binata at patuloy pa rin ito na umasa subalit tumigil si Jaxton nang sabihin ni Mirabella na sa tuwing nakikita niya ito, naalala ng dalaga ang mga hindi nangyari sa kanya noon. Tumigil ang mundo ni Jaxton na dahilan para umalis siya sa kanyang propesyon at lisanin ang lugar na kasabay ng pagsimula niya ng panibagong buhay.
_roseandtulips31_ · 4K Views

Ang Gwapong Hardinero

Good day. Ako nga pla si Rein. Tisoy, 24 yrs old na ako ngayon 5'7 ang height at slim body may itsura nalaban sa pageant. ang kwentong ito ay hango sa karanasan ko mula nung 10 yrs old palang ako. Bata palang ako nun alam ko na sa sarili Kong may kakaiba sa akin.Ang tawag nila sa akin ay Rein Tisoy. Dahil sa may lahi akong American Pero dko nakilala si Papa na nakilala ni mama sa Olongapo. Andito na ako ngaun sa Bukid kasama ng lola at lolo ko sa Zambales. Masabi ko naman na marangya buhay namin kasi may mga katulong kami sa bahay at kasama na dun si kuya Caloy (Matangkad, Gwapo at Maskulado at Moreno ang nagparanas Sakin ng ligaya at sakit). Ang mama ko kasi ay Nasa US na at nakapag asawa ng U.S citizen na Pinoy din naman. Inaantay lng nila ako makatapos ng pagaaral at kukunin din dun. Tanghali na ako nagising dahil Gabi na kami nakauwi nila lola galing sa Kasal. Pang baba ko sa Sala dumeretso na ako sa kusina dun kasi malapit ang CR. Paglabas ko ng CR tinanong ako ni manang Anie (kasambahaya namin) kung gusto ko daw ba ng sinangag. Tumango nalang ako at wala pako sa wisyo at kagigising ko. Habang hinahanda ni Manang ang pagkain ko umupo ako sa Mesa at Dali akong tinimplahan ng gatas ni ate. Sa kinauupuan ko nahagip ng mata ko sa bintana na may lalakeng nakatakip ng kamiseta ang mukha habang nagpuputol ng Malagong halaman sa Hardin. Nakasandong manipis at Shorts na pangbasketball. namangha ako sa katawan nito dahil sa taglay nitong hulma. "Ate sino po Yong naglilinis sa Hardin" tanong ko Kay ate Anie. "Ah yan ba, si Caloy yan anak ni Mang Goryo Jan sa kabilang bahay" sagot ni ate Anie. "Te sya na bago boy nila lolo?'' tanong ko. "Ngayong bakasyon lang, nagaaral pa yan sa senior high si Caloy incoming grade 12 sa pasukan" paliwanag ni ate Anie. "Pupunta na nga pla ako sa palengke soy (nickname ko pinaikling Tisoy). Mamayang 10 am pakidalhan nalang si Caloy ng Meryenda, may kakanin at Suman Jan sa ref. "Opo Te ingat po" sagot ko. Wala pang 10 am Pero inasikaso ko kaagad ang Meryenda ni kuya Caloy dala na din ng excitement. Dumako na ako agad sa likod ng bahay kung San ko narinig na may nagtatabas ng mga Malagong halaman. Papalapit pa lang ako, titig na titig na ako sa katawan ni kuya Caloy. "Kuya Good Morning po. Magmeryenda ka po muna" inilapag ko sa papag ang pagkain. Narinig naman ako nito at tumango. "Good morning sir Rein. Ako po si Caloy bago ninyong boy." pakilala nito at tinanggal ang kamisetang nakabalot sa mukha. Namangha ako sa istura ni kuya Caloy 17 palang sya Pero para syang batang version ni EJ Falcon. mukhang mabait si kuya Caloy. Umupo sya at NASA gitna namin ang suman at kakanin. Nagtanggal sya ng Damit pangitaas kitang kita ko ang kabuoan ng katawan Nia na nagpapawis may abs at pormadong dibdib. Kaka-kain ko lang ng almusal Pero parang nagutom ako Uli. "Kuya Bale uwian ka po ba or stay-in ka po" tanong ko. "Stay-in ako dto sir, para may kasama daw po Kau ni ate Anie habang nasa hospital si lolo mo yan kasi bilin Sakin ng lola Mila mo'' paliwanag nito. "Kuya wag mo na po akong tawaging sir. Rein nlng po." Sabi ko. "Hahahaha" " Cge pla rein." patawang sagot nito. nakita ko ang mga ngiti ni kuya Caloy mas lalo itong nagpagwapo sakaniya. Pinagmamasdan ko sya habang kumakain sabay tingin nito Sakin at ngiti. napaiwas nlng ako ng tingin baka mailang si kuya Caloy Sakin ngunit alam Kong nahuli Nia akong nakatitig saknya. "Rein wala ka bang inumin Jan" tanong nito. " Ay kuya oo nga po Pla, ano pong gusto mo" tanong ko. "Ikaw" sagot Niya. "Ako po" mejo nagulat na may kilig. "Oo ikaw, ikaw ang bahala Pero kung may beer pwedi Nadin hahahaha". pabiro nitong bilin and Dali Dali akong kumuha ng Coke Casalo. Pagbalik ko habang nilalagyan ko ng Coke ang baso ni kuya tumayo ito at magtanggal ng short at boxer shorts nlng ang natirang suot. Muli itong umupo at tinaas ang paa sa papag na upuan at sumandal. "Rein boxer short muna ako hah ang init kasi dibale tayo lang naman dito.
DaoistXHTNxl · 20.6K Views

Hello World Hi

My name is Jun'ichirō Yamamoto, everyone calls me Jun or Yamamoto. I've been in this world for the past ten years, that's right I got reincarnated in this strange world where there are superpowered individuals who are known as Pro Heroes and Villains. This superpower is manifested in 80% of humans in the world. To cultivate future Pro Heroes there's even a school to teach them about this stuff. I am also a quirk bearer in this world, and my quirk is a transformation type quirk. But the thing is I know pretty well what this transformation is, it's an alien from a cartoon series I watched dearly. That's right, my quirk can turn me into an alien from the Ben 10 cartoon, specifically, I can turn into the Upgrade alien. It's cool actually, if I wish to turn partially too, I don't have to turn fully into an Upgrade to use all the powers, partial transformation can exert the same powers when I'm fully turned into the Upgrade form. Now, I have parents in this world, and they work in the hero agency of the No. 1 Hero All Might, that guy is like this worlds Superman. From what I've seen he can't fly, can't shoot heat rays from his eye's etc.. but, he do have super strength, super speed, super endurance and many of the basic things Superman have.Anyway, about my parents, my dad's name is Tatsuya Yamamoto and mom's name is Miyuki Yamamoto. Both of them have quirks, dad's quirk is minor electric manipulation and mum's quirk is minor light manipulation. Well, the doctor did say that I've the combined quirk if both of them, hence the Upgrade transformation. As for the transformation part, it's from my grandfather as he had a transformation quirk that can turn into a slime man. Then there's my reincarnation part, honestly I don't remember how I got here, but I do remember the previous life. There I was an average college student and read comics like Marvel and DC, played game's and most importantly watched cartoons and ate as much as I could. In that life I was an orphan, so my current parents are a blessing to me. Even though I was an orphan I did some part time job to get a steady income so that I could study. And I don't know how I died either, it must be because of the reincarnation stuff. Anyway, right now I'm on my way to attend the entrance exam to one of the prestigious hero schools in Japan, U.A High School. All I know is that this school has hosted All Might, Endeavor, Best Jeanist and many other top Pro Heroes as their students. Other than that, what happens in the U.A is pretty much barbaric in my opinion, as every year they pit the students against each other on live TV. I don't know how much of an idiot the guy running the school is, but it just shows the Villains that who will be the strong one in the coming generation. After considering all of this I've thought about not going to this school, but my mum had already registered me for the entrance exam so I just thought 'Why not? I just don't have to be in the spotlight until I graduate from this school. So, like that I'm here now, to attend the entrance exam of U.A High School. : ::::::::::-Chapter 1 End-:::::::::: ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::: Author :: Themasterblaster :::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::Right now I'm at the entrance of the UA exam center, mom and dad dropped me here and wished me luck, "Well here goes nothing." On the way to the orientation hall I saw a blonde haired kid pushing aside a green haired kid, and a girl coming in to save him right when he was about to fall to the ground face first. 'Lucky' I thought, shaking my head, I went inside the Hall for the orientation. After five minutes the lights were dimmed and Present Mic started the presentation on the exam. While that was going on I looked at my battle center and found out I'm in center D. Suddenly Present Mic stopped talking, so I looked up to see what's happening and saw that some kid standing there and asking about the fourth picture that was given
Writing4Fun · 5.8K Views

Hara is Alive

Ang buhay ay parang apoy. Kapag maliit, madaling patayin. Kapag malaki, mahirap patayin. Pero hindi gan’on ang tunay na buhay—dahil kahit maliit ka man o malaki, madali ka pa ring patayin. Hindi natin pagmamay-ari ang buhay na meron tayo ngayon pero sadyang may mga taong handang wakasan ang kanilang buhay para sa inaasam-asam na kapayapaan sa sakit na nararamdaman. Meron namang binawian ng buhay na hindi naman nila ginusto, lalo’t na ang pagkitil ng isang buhay na hindi mo naman pagmamay-ari. May mga taong gusto mabuhay, pero hindi nabigyan ng pag-asang mabuhay. Alam nating lahat na ikaw at ako ay magkaiba. Dahil tayo ay ginawa ayon sa gusto ng Diyos, ngunit tatanggapin mo ba ang buhay na hindi naman dapat sa ‘yo? O pababayaan mo na lang dahil hindi mo ito gusto at pagmamay-ari? O gagamitin mo ito para sa iyong paghihiganti? Isang araw na akong walang tulog dahil sa mga pangungutya ng mga kaklase, guro, at mga tinuring kong totoong kaibigan. Hindi ko na alam kung paano ko kakayanin pa. Yesterday, my friends told me to do the dare. Sabi nila, katuwaan lang. I don’t know kung bakit ko ginawa ang katangahang bagay na ‘yon. “Hara, you must do the dare. I promise, he truly likes you.” Nahihiya akong gawin ang dare kasi malalaman nila na meron pala akong tinatagong nararamdaman sa isa sa mga gwapong, magaling, at babaerong sikat na MVP Basketball player sa Cor Jesu College. Sino naman kasi ang hindi magkakagusto sa isang katulad niya na, everytime mo sya na makikita ay ngumingiti siya ‘tapos dagdag mo pa ‘yong mapupula niyang labi at ‘yong thick eyebrows niya. “Okay, I’ll do the dare, but make sure na hindi ‘to malalaman ng iba.” Sila ‘yong mga babaeng grupo sa school namin na nagkaisa para takutin ang mga babae at bakla sa school namin na ‘wag lalapitan o kausapin ang kanilang prinsipe raw. Nakita ko si JM sa labas ng room namin kung saan siya lang mag-isang nakaupo sa isang white plastic chair habang hawak-hawak niya ang kaniyang cellphone. Nasa harap ko na siya pero ang mga kamay, paa, at katawan ko ay parang ayaw nang humakbang papalapit sa kaniya pati na ‘yong anino ko gusto nang umurong. “Sige na, Hara!” boses ni Christian sa likod ko na nagtatago sa may pintuan ng room namin. Lumingon ako at sininyahasan ko na gagawin ko na ang dare nila. “JM, ahm… ano k-kasi,” nauutal ako. Hind ko na tuloy alam kung ano ang sasabihin sa kaniya. Ang mga bibig koy tila parang may nakadikit na glue na parang ayaw na nitong bumuka. Subalit, nilakasan ko ang aking loob upang matapos na ito. “Bakit, Hara?” tanong ni JM, kita sa mukha niya ang pagkalito sa kilos ko. “Dare lang ‘to, huh. Sana ‘wag mong masamain. Can I kiss you?” Hindi ko namalayan—ang pinkish, smooth, at nakakaakit na labi ni JM ay nakadampi na pala sa inosente kong labi. Saglit akong natigilan. His lips... were on mine. Para akong kidlat na tinamaan sa kalmadong gabi—walang babala, walang panahon para umiwas. Ang patak ng ulan ay tila pluma ng tadhana, dahan-dahang sumusulat ng eksenang hindi ko kailanman inasahan. Sa bawat segundo, parang umiikot ang mundo nang mas mabilis—para akong nasa Ferris wheel na nawalan ng kontrol, lumulutang sa pagitan ng takot at pagkamangha. Ang lamig ng paligid ay unti-unting natunaw sa init na hindi ko maipaliwanag, parang apoy na biglang sumiklab sa gitna ng bagyo. I was barely clothed—what I had on was torn to shreds. That’s the only way I could describe myself when they found my body behind the abandoned school comfort room. Makalipas ang ilang taon, tuluyan nang naglaho ang usapan tungkol sa pagkamatay ko. Wala nang balita, wala nang tanong. Siguro’y pinasara na ang kaso dahil wala silang ebidensiyang nakuha, at wala ring makapagsabi kung sino ang pumatay sa akin. Ang lumabas na lang sa balita: suicide. Dahil daw nalulong ako sa droga. Dahil daw sa stress—sa school, sa bahay. But now I’m back… And they’ll pay… For treating me like some toy—something to break, to use, to discard when they were done.
GenZRizal · 156K Views

Ignoring The Fathers Of My Kids (Filipino Version)

"What's the use of all of this if you're going to cheat with me?" Malakas na sigaw ko sa asawa ko. "Because I'm already tired! I can't deal with this anymore! You can't give me a child. I wanted to have a family!" Sumbat din niya sa akin kaya nanggagalaiti ang mga kamay ko. "Pinagsasabi mo? Nanagako ka sa akin na ayos na tayong dalawa sa huli, hindi ba? Hindi ba? Ano ngayon?" "Iba na noon at iba na rin ngayon. Lahat ng bagay nagbabago. Pati desisyon ng tao. I'm sorry, Rich. But i can't be with you anymore. I love her, I love Tyla. She can give me a child, unlike you!" "So gan'on? Eh di sana hindi mo na lang ako pinakasalan! Sana hindi ka na lang nangako!" "I'm sorry, Rich. But let's get divorce." Pagkatapos niyang sabihin ang mga katagang iyon, tumalikod na siya nang hindi man lang ako binibigyan ng kahit isang sulyap man lang. "R...Red... Do-don't... Don't leave me, Red! Please don't leave me!" Mabilis kong habol sa kaniya. Hinawakan ko pa ang laylayan ng kaniyang damit para pigilan lang siya na makaalis sa bahay. "Ano ba, Rich? Hindi na kita mahal, hindi na ikaw ang nasa puso ko. Kaya tumigil ka na. Huwag mo ng saktan ang bawat isa sa atin." Naiinis na singhal niya. Pilit niya rin akong itinatakwil sa kaniya. Kaso patuloy kong hinihigpitan ang pagkakahawak sa laylayan ng damit niya habang ang aking mga luha ay patuloy na nagsisibagsakan. "Please, Red. Don't leave me. I can't. Ikaw lang ang nag-iisa sa buhay ko. Ayaw kong iwan mo ako. Please, Red. Don't..." "I said stop this nonsense, Rich. Let's divorce and love yourself. Huwag mo na akong hintayin. Huwag mo na akong pigilan dahil pagod na ako, Rich. Gusto kong magkapamilya!" Galit na sigaw niya hanggang sa maramdaman ko na lang ang pagtulak niya sa akin nang malakas palayo kaya napatumba ako sa sahig. Napatama pa ang aking siko sa lamesa pero wala man lang sa kaniya. Nagdiretso siya na umalis, walang baling-baling sa likuran. Nang makaalis na siya, lahat ng emosyon ko ay inilabas ko. Buong gabi akong umiiyak. Sinisisi ang sarili na lalaki ako. Hanggang sa magdesisyon ako na wakasan ang buhay ko. "No one ever loves me. How can I love myself?" Mahinang tanong ko sa aking sarili at blangkong nakatingin sa ibaba ng palapag ng building. "It's now over, if I k-lled myself." Matapos kong sabihin iyon, wala rin akong pagdadalawang-isip na tumalon sa mataas na building na ito. Pumikit at dinadamdam ang hangin na humahampas sa aking buong katawan habang patuloy ang pagbagsak sa ibaba. Ngumiti ako nang mapait sabay labas na naman ng luha sa aking mga mata. 'I'm sorry.' *** [Notice! Character Alrich Zane Falco has been awakened. The True Beauty has been produced. The Plot's Processing ... The Plot Completed] [Character Alrich Zane Falco's Mission: Giving Birth With The Protagonists Children] [Character Alrich Zane Falco's Mission: Taking Care Of The Protagonists Children] [System: Character Alrich Zane Falco has been isolated] [Notice! Wait for 6 years until the storyline ended] [Character Alrich Zane Falco's Mission: Giving The Children To Their Fathers After Their 5th Birthday] [Alert! Alert! The Storyline has been ruined]
BaiRan · 6.5K Views

"DEADLY ANIME ADDICTION"

A Few Warnings for the Reader: This short novel is written for people who appreciate Japanese anime – a worldwide community numbering in the hundreds of millions. It's important to understand from the start that anime is not just "children's cartoons," as animation is often perceived in places like Europe and the USA. Anime represents a distinct form of animation and a significant cultural force, almost like "super-cinema." It can be incredibly dynamic and explore serious themes. Now, let's be honest, a large portion of anime is… not great. Maybe around 90% could be considered simply "okay" or even, let's say, "trashy." It can be blatant, silly, and not particularly engaging. Many viewers watch one of these less impressive shows and then assume all anime is similar. But that's a mistake! Understand this: by doing that, you're missing out on potentially the most captivating entertainment of your life. That's not an exaggeration – it's a genuine perspective. But the remaining 10%? That's where the true "super-cinema" lies. Good anime is unmatched in its ability to tell emotionally resonant stories and deliver dynamic action. Anime creators are free to push boundaries. Their imaginations delve into the complexities of the human heart, challenging the common "European view" that restricts animation to children. This story(it's not a Fanfiction!) is a tribute to a classic anime called "Fate." Fate is not my personal absolute favorite – there are masterpieces which incredibly hard to surpass. But still, it's a powerful example of the story started as a simple eroge and converted to a deeply emotional cult film.
AlviChanti · 8K Views

MASKARA

Tik tak. Tik tak. Tanging tunog ng orasan ang nangingibabaw sa tahimik na bahay—isang tahimik na nakakabingi, na para bang bumabalot sa bawat sulok ng silid. Parang musika ito ng kawalan, ngunit imbes na paginhawahin, lalo lamang nitong pinapalakas ang kabog ng aking dibdib. Tik tak. Parang pinipiga ang aking puso, bawat segundo, bawat saglit, paulit-ulit, na tila pinapaalala ang bigat na matagal ko nang dinadala. Hindi ko na kayang pigilan pa. Kumawala na ang aking mga luha, kasabay ng hiningang tila mabigat na bato sa aking dibdib. Bumagsak ang mga patak na parang ulan sa pisngi kong hindi na sanay ngumiti. Minsan naiisip ko, paano nga ba ako napunta sa ganitong sitwasyon? Ang sakit—nakakapaso, nakakasakal—hindi ito basta lungkot lang, kundi isang matinding kalungkutan na nagpapahina sa aking mga tuhod. Araw-araw, pilit akong bumabangon, pilit tinatawid ang mga oras, pero habang ginagawa ko ito, lalong lumalalim ang sugat. Nasasaktan ako, hindi lamang dahil sa mga nangyari, kundi dahil sa awa ko sa aking sarili. Sino ba namang hindi maaawa kung araw-araw, pinipilit kong ngumiti kahit wala nang natitirang dahilan para sumaya? Ngunit kahit anong mangyari, kahit anong sakit ang idulot nito, isa lang ang sigurado ko: Ikaw at ikaw lamang ang aking mamahalin. Walang makakapalit sa'yo. Sa kabila ng lahat, sa kabila ng mga gabing binubulabog ng tahimik na pag-iyak, ikaw pa rin ang laman ng puso kong durog na durog na. Hays… Nawa’y dumating ang araw na ang tik tak ng orasan ay maging musika ng pag-asa. Pero sa ngayon, ito muna ang aking mundo—isang tahimik na silid, isang pusong nagdurugo, at isang pagmamahal na kahit kailan ay hindi ko kayang bitawan.
ariazmo · 5.9K Views
Related Topics
More